برج آزادی

برج آزادی، که پیش‌تر با نام «برج شهیاد» شناخته می‌شد، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای شهر تهران و ایران در میان مخاطبان جهانی است. این بنا در میدان آزادی، در ورودی غربی تهران، قرار گرفته و از دهه ۱۳۵۰ تاکنون به نماد بصری پایتخت تبدیل شده است.

طراحی این برج بر عهده حسین امانت بوده؛ معمار جوانی که در آن زمان هنوز دانشجوی معماری بود و طرح او در یک مسابقه معماری برای ساخت یادمانی به‌مناسبت جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران برگزیده شد. ساخت بنا در سال ۱۳۵۰ به پایان رسید.

ارتفاع برج نزدیک به ۴۵ متر است و نمای بیرونی آن با سنگ مرمر سفید پوشش داده شده. آنچه این بنا را از نظر معماری قابل‌توجه می‌کند، ترکیب هوشمندانه‌ی عناصر معماری ایران پیش از اسلام -به‌ویژه معماری ساسانی- با زبان فرم مدرن و مینیمال است؛ طاق‌های ضربی و قوس‌های یادآور دروازه‌های تاریخی ایران، در قالبی امروزی و انتزاعی بازخوانی شده‌اند.

برج آزادی امروز بخشی از مجموعه فرهنگی آزادی است که موزه‌ای زیرزمینی را نیز در خود جای داده و همچنان یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری و کانون برگزاری رویدادهای اجتماعی در تهران به شمار می‌رود.